Verhaal

Van kinds af aan droomde ik ervan om mama te worden. Twee kindjes die altijd konden terug vallen op elkaar. Alleen de weg ernaartoe bleek een pak langer en zwaarder dan gedacht: jaren proberen, hormoonbehandelingen, inseminaties, miskramen, een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Na de geboorte van Elize besloten we om de natuur gewoon zijn gang te laten…

Axelle werd geboren op 25 weken met een gewicht van 500 gram. Initieel geloofde niemand in haar maar ze liet zien dat ze een vechter is. Het geluk van haar ouders kon dan ook niet op toen ze haar eindelijk mochten meenemen naar huis.

2 weken later sloeg het noodlot toe…

Mijn zoon werd op 25 weken geboren.

‘ Het idee dat ik na 6 jaar proberen alsnog ons kindje zou verliezen, was ondragelijk.’

Onze kleine held fotografe Erika ging onlangs op pad om kleine heldin Fien samen met haar trotse mama’s op foto vast te leggen in het AZ Herentals. Ook voor ons was dit een primeur want het was de allereerste keer dat we in dit ziekenhuis mochten gaan fotograferen.

“Het is werk dat haar nooit loslaat, helemaal niet als er een meisje van 24 weken binnenkomt; net zo groot als de baby in haar buik.”

Vrijdag 14/02, bestaat er een mooiere dag om pure liefde op beeld vast te leggen?

“Op 28/01 waren mijn bloedwaarden zodanig slecht dat ze hebben beslist dat ik die dag zou bevallen. En zo werd ons zoontje Louan geboren op 32 weken en 4 dagen.”

Mijn bevalling heeft mij de eerste en meest cruciale les geleerd in het ouderschap: verwacht het onverwachte.

“Ik was voor mijn gevoel overal op voorbereid. Maar niet op alle ‘wat als-scenario’s’ van een vroeggeboorte. Die informatie kwam ik zelden tegen.”

Ik dacht dit ook snel eens neer te schrijven want het verhaal van mijn tweede zwangerschap, de bevalling en de jaren erna zijn ontelbare keren door mijn hoofd gegaan. Het blijkt echter niet zo makkelijk om een beginpunt te zoeken voor Lore haar verhaal.Er is zo veel gebeurd en gezegd dat het allemaal door elkaar lijkt te vloeien. Maar de vele angstige uren in wachtzalen en dokterskabinetten bleven een constante doorheen de afgelopen 4 jaar.

Een beeld dat mij voor altijd zal bij blijven is het beeld van de mama die werd langs gereden in een bed. Operatiehemd nog aan, infusen nog in de hand. Duidelijk een nieuwe NICU mama. Kippenvel over mijn hele lijf en een diep respect voor deze voor mij onbekende vrouw overvielen mij meteen.

Een brief aan alle NICU mama’s en papa’s

Geboren op 28 weken

“”Bij de volgende routinecontrole zakte de wereld onder onze voeten weg. Ondanks alle goede signalen had het hartje van Tijl het begeven.”